Frans Esselink
Columns

Reacties op deze columns kunt u geven op: mailto:fransesselink@upcmail.nl
indien gewenst wordt uw reactie op de site zichtbaar gemaakt zonder vermelding van uw e-mail adres.

Zora

Het wordt steeds moeilijker om aandacht te geven aan ouderen. In onze samenleving heeft men daar geen tijd en geld meer voor (over). Ik was al huiverig voor de toekomst. Ik zag mij al zitten, eenzaam in mijn huis, pratend in mijzelf omdat ik dan toch mijn stem kan gebruiken. Ik kan niet weg uit mijn veel te groot huis omdat er geen plaats is in de schaarse verzorgingshuizen of 50+ woningen. De hele dag televisie kijken word ik niet vrolijk van en lezen gaat ook niet van vroeg in de ochtend tot in de late avond.

Toch ziet de toekomst er niet al te somber uit. Zora is uitgevonden. Een robot die vierentwintig uur aanwezig kan zijn. Speciaal uitgevonden en geprogrammeerd om ouderen gezelschap te houden. De robot kan praten, zingen, gymnastiekoefeningen voordoen, spelletjes spelen en nog veel meer.

Het is de bedoeling dat hulpbehoevenden in de toekomst door een robot uit bed worden geholpen. Steunkousen aantrekken zal ook geen probleem voor de machine zijn en zonder morsen helpen bij het eten behoort tot de mogelijkheden.

Even afwachten, maar ik denk dat het mogelijk is om de geur van een partner, de lichaamswarmte en de menselijke omgang na te bootsen. Ik hoop wel dat men er aan denkt een zacht omhulsel te maken, anders bezeer ik mij misschien als Zora naast mij in bed ligt.

Hoe komt het dat ik mij toch zorgen maak? Misschien kan ik straks Zora niet betalen. Ik klaag niet, maar mijn inkomen als gepensioneerd ambtenaar blijft ongeveer gelijk, hetgeen betekent dat het achteruit gaat. Moet ik dan toch maar hopen dat mijn veel jongere buurvrouw bereid is om mij in de toekomst uit bed te halen en mijn billen te wassen? Eén voordeel: toch iets van menselijke warmte in huis. Ik offer graag een kopje koffie als dank voor de hulp.

Ja, mocht u twijfelen? Ik woon echt in het rijke Nederland.


Pfff... wat een week


Het zat het kersverse kamerlid Fred Teeven niet mee deze week. Sinds hij geen staatssecretaris meer is moet hij zelf weer het stuur van zijn auto in handen nemen. Dat vereist natuurlijk enige gewenning en als de bestuurder van de Audi A6, die op de N44 voor hem reed, had geweten wie achter hem reed, had hij er vast rekening mee gehouden door niet zo hard te remmen. Uiteindelijk is de remweg van een Audi een stuk korter dan die van een Peugeot 205. Waarom Fred in de Peugeot van zijn vrouw reed is niet duidelijk. Dat in die Peugeot de veiligheidsgordel niet heeft gewerkt valt mij tegen van zo'n gerennomeerd automerk. Ik ga er toch van uit dat de voormalig officier van justitie en staatsecretaris van justitie en veiligheid zonder meer de veiligheidsgordel droeg.

Een driewerf hoera voor Eelco Blok, de topman van KPN. Hij stort zijn extra bonus van 425.000 euro geheel vrijwillig terug. Hij had het, naast zijn inkomen van 1,8 miljoen euro in 2014, eerlijk verdiend door zijn inspanningen rond de verkoop van dochterbedrijf E-Plus. Nu schijnen de bonden tijdens de cao onderhandelingen over dat bonusje te vallen. Dat vindt hij lastig en het heeft hem doen besluiten tot deze edele handreiking.

- Minister Dijsselbloem laat weten dat de top van ABN Amro de komende jaren geen bonussen en zelfs geen salarisverhoging ontvangt. De bankiers van de staatsbank hebben 'vrijwillig' afgezien van de omstreden verhoging. Misschien heeft ook meegespeeld dat het bankpersoneel, dat geconfronteerd wordt met veel ontslagen, een beetje begon te mopperen en er waren ook wat politici die er niet blij mee waren. Het stelde mij wel gerust dat nog even werd vermeld dat er wel bijstellingen komen in verband met de geldontwaarding. O, ja, het doe mij deugd dat de in eerste instantie door de minister uitgestelde beursgang, na deze geweldige handreiking van de bankiers, nu waarschijnlijk nog dit jaar voor een deel verwezenlijkt kan worden.

- Dat ik deze column op de website kan zetten is te danken aan de kunde van een KPN medewerker. Alleen duurde het verschillende mailtjes, telefoontjes en ingevulde formulieren voor het zover was. Mijn eigen schuld. om als beheerder in te loggen op mijn website heb ik een wachtwoord nodig en op de een of andere manier heb ik dat fout ingevuld. Geen nood. Een mailtje naar KPN, waaronder deze site valt, en er werd mij via een mail een code toegestuurd om in te loggen. Wat er gebeurde... geen mailtje. Nog maar eens proberen. Na drie pogingen realiseerde ik mij dat ik sinds maanden een nieuw e-mail adres heb. Waarschijnlijk had ik dat niet doorgegeven aan KPN. Via het gratis nummer KPN gebeld. Als snel had ik, via het keuzemenu, een medewerker aan de lijn, die totaal niet begreep wat ik bedoelde met een website van KPN. Had hij nog nooit van gehoord. "U moet waarschijnlijk KPN zakelijk hebben," zei hij. De man was zo vriendelijk mij door te verbinden. Ik kreeg een vriendelijke dame aan de lijn. Na enkele pogingen bleek zij te begrijpen wat het probleem was. Ze verwees mij naar de website van KPN-zakelijk, waar ik een brief kon vinden om mijn e-mailadres te wijzigen. Ik vond de brief, vulde hem in, printte hem, ondertekende en scande hem om vervolgens digitaal te versturen. Zo simpel was het. Al snel kreeg ik een mail dat de mutatie was verwerkt. Opnieuw ingelogd op mijn website. Ging niet. Code aangevraagd. Kwam niet. Nog eens geprobeerd met hetzelfde resultaat. De volgende dag maar weer gebeld met KPN en na enige uitleg doorverbonden met KPN-zakelijk. Een vriendelijke mannelijke medewerker stond mij te woord. Aan hem het verhaal opnieuw gedaan. "Heeft u een momentje?" vroeg hij. Nog geen twee minuten later: "Bedankt voor het wachten. Uw e-mailadres is gewijzigd."
Tenminste één medewerker van KPN die van mij een bonus mag krijgen, maar... wie weet wordt hij straks wegbezuinigd. Ik heb voor de zekerheid het wachtwoord ergens genoteerd.


Nieuw verkeersbord

Het Nederlandse verkeer krijgt een nieuw bord, las ik in de krant. Op veertig plekken gaat Rijkswaterstaat borden plaatsen tegen het negeren van rode kruisen op matrixborden boven snelwegen.

Ik ben blij met dit bericht. De automobilist kan niet genoeg worden geïnformeerd. Op elke weg staan borden die aangeven hoe hard je mag rijden en om er zeker van te zijn dat de automobilist zich netjes aan de regels houdt, worden de snelheidsborden nog eens herhaald op de hectometerpaaltjes. Nog even en die vervelende theorie-examens om een rijbewijs te halen zijn niet meer nodig.

Ik wil, als gewezen verkeerskundige, de overheid graag helpen. Daarom stel ik het volgende voor:

·        Zet naast de nieuwe blauwe borden groen geschilderd borden, die aangeven dat men op rijstroken zonder matrixborden gewoon mag rijden. Daarvoor moeten alle vluchtstroken wel worden voorzien van rode kruisen, maar daar hoeft geen extra blauw bord voor  te worden geplaatst. Dat staat er immers al.

·        Bij nadering van een parkeerplaats zie ik graag een vooraanduiding dat je er kunt parkeren om even te rusten, te eten of een sanitaire stop te maken.

·        Voor benzinestations zijn geen extra maatregelen nodig. De eigenaren hebben zelf al borden geplaatst waarop staat aangegeven dat je er brandstof kan kopen.

·        Bij afritten van snelwegen adviseer ik borden te plaatsen met de mededeling dat het verboden is om sneller te rijden dan op de naderende weg is toegestaan. Op de provinciale wegen kan de snelheid van 80 km/u worden aangegeven.

·        Verder wil ik stimuleren dat er meer reclameborden langs de wegen worden geplaatst, het liefst fel verlicht. Zeker langs de autosnelwegen geven de enorme lichtreclames een klein beetje afleiding in de file.

Voorlopig wil ik het even bij deze adviezen laten. Ik verwacht binnenkort een uitnodiging van minister Melanie Schultz (Infrastructuur en Milieu) om een en ander met haar door te nemen.

Natuurlijk weet ik dat in het verleden is afgesproken dat er zo min mogelijk borden moeten worden geplaatst. Dat was in de vorige eeuw, toen de weggebruikers nog enig denkvermogen hadden en voor ze zich in het gemotoriseerd verkeer mochten mengen een degelijk theorie examen moesten afleggen. In die tijd begrepen de mensen de gerenommeerde borden en tekens zonder verdere uitleg.

Onze minister heeft kennelijk ontdekt dat de huidige generatie weggebruikers tijdens het rijden enige uitleg nodig heeft. Een goede actie van mevrouw Melanie Schultz en haar adviseurs.


ING top uit de geldzorgen

Het was zwaar. Al vanaf 2009 stonden mannen als Patrick Flynn en Wilfried Nagel op de nullijn. Zij ontvingen slechts 772.000 euro aan vast salaris. Dat is ruim 64.333 per maand. Oké, je moet er wat voor over hebben dat de bank door de overheid overeind is gehouden, maar het heeft nu lang genoeg geduurd. Gelukkig kon ING hier en daar een kantoor sluiten. Dat scheelt in personeelskosten, waardoor er winst kon worden gemaakt en de schuld aan de staat terug betaald.

ING topman Ralph Hamers vindt ruim 28 % loonsverhoging een redelijke tegemoetkoming in het duurder geworden leven. Eindelijk kunnen de heren opgelucht adem halen. De wijnkelder moest hoognodig worden aangevuld en de tweede villa had nu echt een kwastje verf nodig. Ook goed voor de werkgelegenheid. O, ja. De eventuele bonus van 20% gaat waarschijnlijk voor een deel op aan het luxe jacht of andere zaken die de status als bewindvoerder nu eenmaal met zich meebrengt. Daar heb je dus niet veel aan. Hooguit een feestje voor vrienden van het geld dat overblijft. Het blijft dus moeilijk.

Het huishoudelijk personeel was solidair in de moeilijke tijden en had ook jaren op de nullijn gestaan. Men denkt nu vast na over een salarisverhoging van minstens 1 tot 3%. Kunnen die mensen ook weer eens uit hun dak gaan.

Onbegrijpelijk dat de vakbonden geschokt reageren. Zij noemen het ‘Graaicultuur’. Kennelijk beseffen ze daar niet de zorgen van de ING commissarissen. Door het bonusplafond in Nederland kan het wel eens lastig worden om goede bestuurders te vinden, denken zij.

Die gaan vast hun geluk beproeven in Griekenland.

Het is fijn te horen dat bestuurders van ABN/AMRO ook 17% verhoging krijgen. Schijnt een afspraak uit 2012 te zijn en volgens minister Dijsselbloem is daar weinig tegen te doen. Maar goed ook. Die bestuurders werken keihard om de bank er bovenop te krijgen. Ze hebben zelfs twee jaar afgezien van salarisverhoging en voor hen is het leven toch ook duurder geworden?

Even denken: Hoe lang is het geleden dat de pensioenen zijn verhoogd? De economie trekt aan. Dat betekent ruimte voor loononderhandelingen. In het bedrijfsleven denkt men soms over 0,60% tot hooguit 3%, maar in de zorg wordt personeel gevraagd salaris in te leveren.

Het gaat goed in Nederland, maar voor wie?


De weg kwijt

Een zaterdagmiddag. Veel winkelende mensen bij de noodwinkels op het plein aan de Salomonstraat in Apeldoorn. Naast de ingang van Albert Heijn (AH) zat een man te spelen op zijn accordeon.  Het was koud en de man speelde met halve handschoenen aan om zijn vingers soepel te kunnen bewegen over de toetsen.

Een Turks uitziende man van midden vijftig liep over het trottoir voor de winkel en andere winkels heen en weer. Hij viel op omdat hij als enige op het plein geen jas droeg. Een zwart overhemd met opgerolde mouwen was kennelijk voldoende voor hem.

De Turkse man liep op zijn sokken. Hij ging bij AH naar binnen en kwam na korte tijd weer buiten met een bekertje koffie, dat hij aan de muzikant gaf. Daarna liep hij weer een eindje weg, om even later opnieuw bij AH binnen te lopen. Daar trok hij het zwarte overhemd uit. Even liep hij rond in een wit onderhemd zonder mouwen. Hij sloeg zijn overhemd uit en trok het weer aan.

Opnieuw liep hij naar buiten, verdween even uit het zicht, om na enkele minuten weer terug te komen. In kleermakerszit ging hij half voor  de uitgang van AH zitten. Enkele klanten, die met de boodschappenwagen naar buiten kwamen, konden hem ternouwernood ontwijken.

De man trok zijn sokken uit en bleef voor zich uitkijken als was hij in trance. Een oudere Turkse man kwam aangelopen. Voor die bij AH naar binnen liep sprak hij de grondzitter aan, die daarop met luide stem kreten in het Turks uitte die deden denken aan vloeken. De oudere man liep hoofdschuddend door.

De man op de grond was duidelijk de weg kwijt. Ooit had Nederland een opvang voor dergelijke mensen. Zij moeten geholpen worden, maar dat kost geld. Daarbij zegt de wet dat niemand tegen zijn wil mag worden opgenomen, tenzij hij/zij onmiddellijk gevaar voor zichzelf of anderen vormt. In dat geval kan de burgemeester beslissen tot opname.

We moeten wachten tot er ongelukken gebeuren. Dat kan slecht aflopen voor de betrokkene, maar ook voor anderen. Dat is ook onze welvaartmaatschappij.


Declareren

Het is al weer een tijd geleden dat een politieman op non-actief werd gesteld omdat hij een fout had gemaakt met een reisdeclaratie. De man had volgens eigen zeggen naar eer en geweten de declaratie ingevuld, maar was de fout in gegaan door nieuwe regels. Het ging om een relatief klein bedrag in zijn voordeel. Zijn superieuren waren onverbiddelijk en de man beleefde enkele zware jaren.

De rechter moest er aan te pas komen en met behulp van de juridische afdeling van de Nederlandse Politiebond, werd beslist dat de man slachtoffer was van onduidelijke vernieuwde regels rond de declaraties. De man had volkomen ter goede trouw gehandeld. Hij kon weer aan het werk. Toch zal de affaire hem levenslang achtervolgen.

Kamerlid Mark Verheijen van de VVD blijkt, na onderzoek van NRC handelsblad,  in zijn vorige functie als gedeputeerde een ruime uitleg te hebben gegeven aan het gebruik van zijn dienstauto en enkele declaraties onjuist hebben ingediend.

“Vergissing,” zegt Verheijen. “Bij zes van de 1300 declaraties zijn dingen door elkaar gelopen.  Ik betaal het teveel gedeclareerde terug, dus er is niets aan de hand.”

Hoe hij het onjuist gebruik van de dienstauto denkt te compenseren? Wie het weet mag het zeggen.

“Ik vind het eerlijk gezegd allemaal erg opgepompt in de krant,” zegt premier Mark Rutten.

“Opgeblazen,” is de reactie van VVD fractievoorzitter Halbe Zijlstra.

 Jammer dat de integriteit van een politieman in verband met één foute declaratie, waarbij het om een relatief klein bedrag gaat, in twijfel wordt getrokken, terwijl de ongetwijfeld forse bedragen die het kamerlid ten onrechte heeft opgestreken wordt afgedaan als een klein foutje.

 Hoe geloofwaardig is politiek den Haag?



Sinterklaas intocht 15 november 2014

Gouda
Tijdens de ontvangst van Sinterklaas op het stadhuis van Gouda, ontstond zaterdag vlak achter het oude stadhuis een vechtpartij tussen voor- en tegenstanders van Zwarte Piet.
Kopte de Telegraaf

"Een grimmige sfeer", zei een teleurgestelde burgemeester Schoenmaker.

Maanden heeft men gediscussieerd over de kleur van Zwarte Piet. Die discussie bleef kleine kinderen bespaard. Uitgerekend op de dag van de intocht van Sinterklaas in Gouda, vonden enkele groeperingen het nodig om te demonstreren. Beide groepen, voor- en tegenstanders van Zwarte Piet, moeten zich diep schamen. Spandoeken, protesten, bedreigingen en beledigingen naar de politie. En dat temidden van duizenden kinderen.

Iedereen mag in ons vrije land een mening hebben over of Zwarte Piet wel of niet discriminerend is. In een multiculturele samenleving kan er altijd een bevolkingsgroep zijn die zich ergens over voelt aangesproken. Het overgrote deel van de Nederlanders, ongeacht van welke kleur of afkomst, zal het niet waarderen wat tijdens de intocht door de demonstranten is gedaan.

Tijdens de demonstraties van vandaag, over de hoofden van onschuldige kinderen, hebben de demonstranten zich zeker niet van de juiste middelen bediend.

Een gemiste kans. 


EK rugby in Portugal

Na een succes in 2013 met achttienjarige rugbyspelers op het EK in Grenoble werd dit jaar een team van negentienjarigen samengesteld om het geluk te beproeven in Portugal. 

Sylvan Vonken, toen een van de achttien jarigen, studeert  inmiddels aan de rugby academie in Zuid-Afrika. Daar zou hij tot december blijven. De technisch bondscoach van Oranje zag hem daar spelen en vroeg of hij zich bij het negentienjarige team wilde voegen. Na overleg met de academie kreeg Vonken  toestemming om twee maanden voor het einde van het studiejaar naar Nederland terug te keren om zich te voegen bij de selectie voor Portugal. Het theoretisch gedeelte van de studie kon hij via internet volbrengen, hetgeen een extra belasting zou betekenen. 

Vol goede moed vertrok het Nederlands Team op 23 oktober naar Portugal. De eerste wedstrijd werd op 26 oktober gespeeld tegen Georgië, een sterk en op elkaar ingespeeld team, waarbij de Nederlandse ploeg met het onderspit moest delven. Vonken zat op de reservebank en bleef daar de hele wedstrijd. 

De tweede wedstrijd speelde het team tegen Polen. Deze wedstrijd werd moeizaam gewonnen.  Vonken zat opnieuw op de reservebank en bleef daar de hele wedstrijd zitten.

De derde en laatste wedstrijd werd op 1 november gespeeld tegen België. Het Nederlandse team was beduidend sterker en won opnieuw.

Vonken zat weer op de reservebank en… ja hoor… hij werd vier minuten voor het eindsignaal in het veld gezet. 

Hierbij toonde hij karakter. Drie wedstrijden had hij zich zitten verbijten, maar evenzogoed stapte hij het veld op en speelde mee alsof hij de hele wedstrijd had meegedaan. Als toeschouwer vond ik dit knap. Ik had bedankt voor de eer. 

Rijst bij mij de vraag waar de coach van de negentienjarigen mee bezig is. Had de man niet, zoals dat bij voetbal gebeurt, het team vooraf kunnen samenstellen?  Begrijpt hij niet dat als je iemand twee maand eerder van school uit Zuid-Afrika laat komen, er mag worden verwacht dat die persoon ook wordt ingezet? 

Naar de reden van de handelswijze kan ik alleen gissen. Toch heb ik het vermoeden dat hier een machtstrijd wordt gespeeld over de ruggen van jonge mensen. Misschien voelde de coach zich gepasseerd door de bondscoach, die Vonken naar Nederland had gehaald? 

Vonken heeft binnen de rugbywereld zijn sporen reeds verdiend. Hij promoot de sport en is fanatiek beoefenaar. Ook zijn broer is niet onverdienstelijk in die sport. Door handelswijzen bij de achttienjarigen, waar de ploeg vorig seizoen tot het laatste moment in onzekerheid leefde en de manier waarop wordt omgegaan met de jonge spelers heeft hij bedankt voor de eer om dit jaar mee te doen met de achttienjarigen.

Rugby, een sociale sport, wordt in Nederland steeds populairder en ik, als toeschouwer die de rugby een warm hart toedraagt,  hoop dat de coaches gaan inzien dat de hierboven omschreven handelswijze het enthousiasme onder de beoefenaars niet zal bevorderen.

Ook een Fransman

Met auto en caravan onderweg naar een camping in Spanje besloten we de tolwegen te mijden. Binnendoor richting Bourg en Bresse liep alles gesmeerd. Die weg gebruiken we al vele jaren om naar het zonnige zuiden te rijden. De navigatie werd vanaf dat punt ingesteld op Clermont Ferrand. Vol goede moed volgden we de aanwijzingen van onze navigatie dame op.  Hoewel ingesteld op de snelle route, werden we door verschillende kleine dorpen gevoerd. Vaak stille bergwegen, waardoor we dachten dat we alleen op de wereld waren. Ons doel voor die dag was een onderweg camping in Vincy.

We zaten op de goede weg, maar reden op de een of andere manier verkeerd. Geen nood, de navigatie zou ons er wel uit redden. Via nog smallere wegen met enorme hoogteverschillen kwamen we in een grote stad aan. Nergens wegwijzers naar Clermont Ferrand. Wel zagen we witte borden die de richting van Vincy aangaven. We besloten die te volgen om zo in de buurt van Clermont Ferrand te komen.

Op een druk kruispunt zei de navigatiedame dat we links af moesten, terwijl het bord Vincy rechts aangaf. Voor overleg stopten we op een breed trottoir langs de weg. Al snel werd op het linker zijraam geklopt. Een Fransman in blauwe overall beduidde dat hij ons wilde spreken. Via het naar beneden geschoven raam begrepen we dat hij vroeg waar we heen wilden. Clermont Ferrand zeiden we. Hij wees naar de navigatie, schudde zijn hoofd en we begrepen dat die niet de juiste richting aangaf. Met drukke gebaren en veel voor ons onbegrijpelijke woorden probeerde hij ons de weg te wijzen. We begrepen hem, maar dat begreep hij kennelijk niet.

Hij beduidde ons te wachten en liep naar een woning in een zijstraat. Even later kwam hij in een bestelauto aanrijden en wenkte ons hem te volgen. Na enkele kruispunten te hebben gepasseerd zagen we richtingborden naar Clermont Ferrand. We zaten dus op de goede weg, maar de Fransman nam geen enkel risico. Hij bleef voor ons rijden tot we de grote blauwe borden voor ons zagen. Nu kon het niet meer verkeerd gaan. De man stopte aan de zijkant van de rijbaan, stond bijna gelijktijdig naast zijn auto en wees in de richting van de wegwijzers.

Stoppen om de man te bedanken lukte niet op die plaats. Wij staken onze hand op om hem te groeten en hij zwaaide ons na. Met een goed gevoel over de gratis gids, die belangeloos minstens vijf kilometer voor ons uit was gereden, vervolgden we onze weg.


Burger houdt extra oogje in het zeil
, kopt de stentor. 

In de gemeente Voorst hebben vrijwilligers het nodig gevonden om  in opvallend fluoriderende vestjes een deel van de politietaak over te nemen. Onder het motto ’Xtra ogen’ heeft een aantal burgers het initiatief genomen om de veiligheid op straat te verhogen. Het is een goedbedoelde actie van mensen die zich in willen zetten voor de samenleving.

Toen ik in 1985 bij de politie in de gemeente Voorst kwam werken waren er ruim veertig agenten, die voor veiligheid in de gemeente zorgden. Regelmatig werd te voet, per fiets of in de auto gesurveilleerd en op marktdagen in Twello stond een voet patrouille gepland om de rust in het dorp te bewaken.

Nu de criminaliteit is toegenomen en de gemoedelijke dorpsgeest steeds meer onder druk komt te staan, worden deze politietaken overgelaten aan goedwillende burgers.

‘Wij zijn puur preventief bezig,’ zegt initiatiefnemer Meester. ‘Wij houden niemand aan. Wij bellen de politie als we een verdachte situatie zien.’

Als de politie in de gemeente Voorst moet optreden kan het zijn dat er toevallig iemand op het bureau in Twello is. Vaak zal een surveillance auto ver uit de buurt zijn.

Door bezuiniging bij de politie zijn de agenten in de dorpen wegbezuinigd. Bij calamiteiten kan het lang duren voor de getrainde politieagent ter plaatse is.

 

De overheid laat een belangrijke taak over aan mensen, die goed bedoeld, zich in gevaarlijke situaties gaan begeven. Als het enkel gaat om de ogen en oren kan het meevallen, maar de kans dat de vrijwilligers in benarde situaties komen is groot. Tenslotte heeft men eerder met de Stadswachten, die zonder bevoegdheden op straat werden gestuurd, ervaren dat een grote meerderheid weinig respect heeft voor dergelijke acties.


Een goede deal

Dank u wel mijnheer Samson. Fijn dat u het voor elkaar heeft gekregen dat illegalen niet strafbaar zijn in ons rijke Nederland. Die mensen hebben het al moeilijk genoeg om zonder uitkering hun kostje bij elkaar te scharrelen en hoeven nu niet meer bang te zijn voor de politie.

Oké… er moest een tegenprestatie worden geleverd, maar dat mag geen naam hebben. Wat betekent nu € 300? Als je inkomen tussen de € 40.000 (€ 3333,33 per maand) en € 110.000 ( € 9166,66 per maand) ligt, ga je er ongeveer dat bedrag op vooruit.

“Dat werkt denivellerend” zegt een woordvoerder van de VVD. “Als de middeninkomens door de belastingverlaging meer geld te besteden hebben, gaan ze meer uitgeven, jagen ze daarmee de economische groei aan en dus de werkgelegenheid.” Mooie woorden.

Onze minister van financiën zegt in een interview dat er voor de inkomens onder de € 40.000 geen ruimte is binnen de vijfhonderd miljoen euro die de deal gaat kosten. Dat geld komt uit een meevallertje binnen de begroting.

Mijnheer Samson, ik vraag mij af hoe de PvdA kiezers hierover denken. Wilt u aan hen nog eens uitleggen waarom zij niet mee mogen helpen de economische groei te bevorderen.

Met een bijstandsuitkering, aansluitend bij de lange rij voor de voedselbank, of als hardwerkende alleenstaande ouder die naast haar gezin geen  werkweek van veertig uur kan maken, zal het een beetje zuur zijn, maar och… die mensen zijn gewend met weinig te leven.

Goed gedaan mijnheer Samson. Het zal u vast weer uit het dal helpen. Mocht het niet lukken… probeer het bij de VVD.  


Officiersopleiding
 

Veel drank, stimulerende middelen en ‘swaffel-praktijken’: Kopt de Stentor in februari 2014.

Het blijkt te gaan om studenten van de officiersopleiding aan de Koninklijke Academie (KMA) in Breda. Uit onderzoek van de Nederlandse Defensie Academie (NLDA) is gebleken dat dezelfde problemen spelen bij de marine officiersopleiding in Den Helder.

Volgens de onderzoekers gaat het om overmatig alcoholgebruik, waaraan ook kaderleden meedoen. Ook wordt gebruik gemaakt van soft- en harddrugs. Het innemen van spierversterkende- en prestatie verhogende middelen wordt zelfs getolereerd. Cadetten spreken over ‘swaffel-praktijken’. Daarbij zwiepen studenten hun penis herhaaldelijk in het gezicht van een ander.

Generaal majoor Theo Vleugels van de NLDA zegt daarover: “Het is niet fijn om dit allemaal te horen, maar wel goed om te weten.” Hij gaat de komende jaren benutten om het beoordelingssysteem van studenten te verbeteren.

Door zijn uitspraken zou men haast denken dat het hem ernst is, maar als je verder leest blijkt dat de misstanden in 2010 ook al bekend waren. Wordt het niet tijd dat de hoge officieren, die al jaren zitten te slapen, worden vervangen door integere officieren, die weten hoe ze een organisatie moeten leiden? 


Sotsji

Tijdens de spelen in Sotsji klonk het “We are the Champions” van Queen uit de luidsprekers. Dit werd in de pers onmiddellijk gerelateerd aan de homobeweging. Daarvoor had premier Rutte met president Poetin een gesprek over mensenrechten, met name de rechten van homo’s en lesbiennes Ook heeft hij een goed gesprek gehad met vertegenwoordigers van mensenrechtenorganisaties. Wordt het niet tijd dat wij Nederlanders ons iets minder druk gaan maken over wat in andere landen gebeurt.

Natuurlijk, onrecht moeten we bespreekbaar maken, maar voor wat betreft de homoscene draven we volgens mij een beetje door. Dagelijks worden we in de media geconfronteerd met bekende Nederlanders die zich zonodig moeten profileren als homo. Niemand hoeft zich voor zijn geaardheid te schamen en ik vind ook dat we tolerant moeten zijn tegenover ieder andersdenkende, maar door zo aan de weg te timmeren als de homo’s wordt vermoedelijk het tegenovergestelde bereikt.


Roken


Het aantal longkankerdoden kan fors omlaag, las ik onlangs in de krant. Eindelijk een positief bericht voor de straffe rokers. Het is bekend dat de meeste longziekten worden veroorzaakt door roken. Uit een onderzoek blijkt dat, als iedereen uit de doelgroep meedoet aan een longscan, de helft van de gevallen van longkanker in een vroeg stadium wordt ontdekt. Het sterftecijver kan dan met een kwart dalen. Rook rustig door.

Moeten we nu blij zijn met dit bericht? Volgens mij weet iedere roker dat het de gezondheid schaadt. Iemand die willens en wetens doorrookt mag dus verwachten dat het vroeg of laat verkeerd kan aflopen. De keuze is geheel vrijwillig.

Anders is het voor de vele meerokers. Gelukkig heeft de overheid dat enkele jaren geleden, na langdurig lobbyen van de antirookbeweging, ingezien en begin deze eeuw zijn dan ook maatregelen genomen tegen roken in openbare gelegenheden en bedrijven.

Wat wordt gedaan voor de mensen die niet roken, of al jaren geleden de sigaret vaarwel hebben gezegd? Zij hebben ongewild heel lang mee moeten roken en daardoor mogelijk schade opgelopen. Misschien is het beter om het geld, dat nu wordt gebruikt voor het rokersonderzoek, te besteden voor een preventieve controle onder de onvrijwillige meerokers. 


De zaak Rishi

Het OM heeft in de zaak van de doodgeschoten Rishi ontslag van rechtsvervolging geëist voor de politieman die op hem heeft geschoten. Volgens de officier van justitie heeft de agent zich bijna aan alle regels voor het gebruik van zijn dienstwapen gehouden. Dat hij niet stil stond op het moment dat hij het schot loste was gerechtvaardigd door de omstandigheden.

De familie van Rishi vond de tenlastelegging doodslag te licht en wilde naar het gerechtshof in Den Haag gaan om er voor te zorgen dat die werd verzwaard naar moord. Door op het laatste moment moord aan de tenlastelegging toe te voegen wilde het OM waarschijnlijk voorkomen dat behandeling van de zaak werd uitgesteld. Voor moord was echter geen enkel bewijs.

Moord is het op onwettige wijze opzettelijk en met voorbedachte rade beëindigen van het leven van een ander mens.

Opzettelijk: Een agent zal bij aanhoudingsvuur nooit de bedoeling hebben om iemand te doden.

Met voorbedachten rade: betekent dat er voorbereidingshandelingen moeten worden verricht en er moet een plan zijn. De agent kon niet weten wat hem op het perron te wachten stond en kon zich er dus niet op voorbereiden. Toch zal de verzwaring voor de betrokken agent extra moeilijk zijn.

Dat de ouders van Rishi diep teleurgesteld zijn is te begrijpen. Voor een ouder bestaat er niets ergers dan een kind te verliezen. Elke straf voor de vermeende dader is dan onvoldoende.

Erger zijn de “vrienden” van Rishi, die door doodsbedreigingen het leven van de agent proberen te ruïneren. Iedereen mag zijn menig hebben over de zaak, maar deze mensen hebben de tijd gehad om over hun daad na te denken. Die tijd heeft de agent, in de uitoefening van zijn beroep, niet gekregen.


Zonnepanelen

In Eigen Huis magazine van december 2013 staat een interview met Prof. dr. Jacqueline Cramer over wel of niet verplichte zonnepanelen op daken te laten leggen. Goed dat er over wordt nagedacht. Als elk daarvoor geschikt dak wordt voorzien van die panelen scheelt dat een enorme hoeveelheid energie. Gelukkig realiseert mevrouw Cramer zich dat een huiseigenaar hiertoe niet kan worden verplicht. Ze zegt hierover het volgende: ‘Er moet maatschappelijk draagvlak voor een maatregel zijn. Zonder draagvlak krijg je een onderwerp niet door de tweede kamer.’

Wijze woorden dacht ik bij het lezen van deze stelling. Helaas volgde onmiddellijk hierna een opmerking waaruit ik kon concluderen dat deze mevrouw geen idee heeft hoe een groot deel van de bevolking er financieel voor staat. Ik citeer: ‘Neem nou het kwartje van Kok, dat werd haast een symbool van politieke en maatschappelijke meningsverschillen. Veel mensen vonden de verhoging van de accijnzen niet oké, terwijl het maar om een kwartje ging. Een kwártje. ’

Och, wat betekent een kwartje per liter brandstof als je met een dienstauto rijdt of iedere maand een inkomen op je bankrekening krijgt bijgeschreven van minstens € 13000,00. Daarbij komen waarschijnlijk nog enkele neveninkomsten. Waar zeuren we over.


Verkeersborden

Onze minister van verkeer, mevrouw Schultz van Haegen heeft besloten dat op 1 september 2012 op de autosnelwegen in Nederland een algemene maximum snelheid geldt van 130 km/u.

Gevolg hiervan is dat op de wegen waar die snelheid niet haalbaar of niet wenselijk is, borden werden geplaatst waarop de maximum snelheid van 120 km/u wordt vermeld. Daar waar op die wegen voor 07.00 en na 19.00 uur de snelheid van 130 km/u mag worden gereden wordt dit met een onderbord vermeld. Daarnaast zijn er beperkingen bij grote steden van 80 of 100 km/u. Tot overmaat staan op veel autosnelwegen borden van 90 km/u, met onderbord: bij nat wegdek (geldt ook voor mensen die onze taal niet machtig zijn).

De nieuwe regeling zou redelijk zijn als op alle autosnelwegen de maximum snelheid 130 km/u zou zijn. Echter in de praktijk blijken slechts enkele wegen geschikt voor die snelheid. Resultaat: op de meeste snelwegen zijn na elke toerit borden geplaats met de maximum snelheid van 120 km/uur.

In 1990 werd in een besluit van de toenmalig verkeersminister J. R. H. Maij-Weggen een beperking van verkeersregels en borden aangekondigd. Hierdoor verwachtte ze gewenst gedrag te bereiken boven juridische regels en een herkenbaar en eenvoudig wegbeeld dat in gelijksoortige situaties zoveel mogelijk uniform is.
De bedoeling was uiteindelijk dat beide regelingen gedragsveranderingen van weggebruikers teweeg brachten die een positief effect zouden hebben op de verkeersveiligheid.

Tussen 1990 en heden is het verkeer veel intensiever geworden. Wegbeheerders vonden het nodig om nieuwe borden te plaatsen. Vooral op de snelwegen, maar ook op wegen binnen de bebouwde kom, wisselt de toegestane maximale snelheid voortdurend. Terecht klagen weggebruikers over een grote hoeveelheid borden De huidige situatie is voor veel weggebruikers onduidelijk en levert door de steeds wisselende snelheden onnodige risico’s op. Daarbij komt dat welwillende automobilisten naast de hoge autokosten al snel worden geconfronteerd met hoge boetes als een bord wordt gemist, hetgeen niet ondenkbaar is omdat men door de verkeersintensiteit de aandacht moet richten op de medeweggebruikers.

Tot mijn verbazing belooft minister Schultz van Haegen dat, om verwarring te voorkomen, langs de autosnelwegen meer borden, bij het reeds bestaande woud van borden, geplaatst gaan worden. Was het niet verstandiger geweest om de snelheid op de Nederlandse autosnelwegen op 120 km/u te houden, dan wel terug te brengen en alleen op de enkele plaatsen waar 130 km/u is toegestaan borden te plaatsen? Mocht men het bord 130 km/u missen zal daar geen dure boete op volgen. Of… levert dat niet genoeg op voor de schatkist?


HomeOver mijBoekrecensieskorte verhalenGedichtenColumnsVijfenvijftig woordenPhotosAanbevolen auteursFavorite LinksContactBoeken